ست خون گیری و تزریقات

تزریقات را می توان توسط نوع بافتی که به آن تزریق می شود، طبقه بندی کنیم که از متداول ترین انواع آن می توان به موارد زیر اشاره کرد:

زیر جلدی (subcutaneous or SC)

در تزریقات زیر جلدی (یا subcut ،sub-Q)، داروی مایع به درون لایه ی چربی زیر پوست تزریق می شود. سوزن مورد نیاز در این نوع از تزریق کوچک است و از آنجا که خونرسانی بافت چربی از عضله کمتر است، سرعت جذب اکثر دارو ها در تزریق زیر جلدی کمتر از تزریق عضلانی می باشد. بعضی مواقع به دلیل تزریقات زیر جلدی مکرر، ممکن است توده های کوچکی در زیر پوست تشکیل شوند که می توان آن ها را به راحتی احساس کرد. تزریقات بعدی در این نواحی نباید انجام گیرند.

عضلانی (Intramuscular or IM)

به درون ماهیچه تزریق می کنیم که معمولا در ربع فوقانی-خارجی نشیمن‌گاه انجام می گیرد؛ اما بعضی تزریقات داخل عضلانی را در ناحیه ران یا بازو هم می توان انجام داد. عضله، بافت پر عروقی می باشد و خونرسانی خوبی دارد؛ به همین دلیل، داروی تزریق شده در این نواحی سرعت جذب بالایی دارد. در مقایسه با تزریق زیر جلدی، ممکن است سوزن هایی با طول بیشتر مورد نیاز باشند تا به عضله برسند.

داخل وریدی (Intravenous or IV)

در تزریق داخل وریدی، دارو را مستقیما به درون رگ تخلیه می کنیم. در گذشته، تزریقات IV اکثرا به صورت مستقیم توسط سوزن به درون رگ انجام می شدند؛ اما در حال حاضر، این نوع از تزریق معمولا با استفاده از کانولا (Cannula) انجام می گیرد تا مطمئن شویم که به رگ تعیین شده تخلیه می شود و دارو به دیگر بافت های اطراف نشت نمی کند. دکتر یا پرستار برای قرارگیری درست کانولا از دستگاهی استفاده می کنند که تیوب پلاستیکی نرمی را همراه با سوزن وارد رگ می کنند. سپس سوزن را خارج می کنند و تیوب در رگ باقی می ماند.